ଜୀବନ ଅଙ୍କ କଷୁ କଷୁ
ହଠାତ୍ ଡାକ ଶୁଭିଲା ଆକାଶୁ
ହରଣ, ଗୁଣନ, ମିଶାଣ, ଫେଡାଣ
ଥୋଇ ଦେଇ...
ଇଛା ନଥିଲେ ବି ଯିବାକୁ ପଡିଲା
ନିର୍ବାକ୍ ହୋଇ ।
ସେଠି ଥିଲେ ଜଣେ
କଦାକାର, ବିଶାଳକାୟ, ମୁଦ୍ଗର ଧାରୀ
ମୋଟା ନିଶୁଆ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ...
ଯାହାଙ୍କ ଅଧୀନେ-
ଜଣେ କିରାଣୀ ଦେଖୁଥାନ୍ତି-
ଏଠିକାର କଷା ଅଙ୍କ,
ଆଉ କିଛି ଚପରାସୀ-
କରୁଥାନ୍ତି ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ ।
ସେଠି ମୂଲ୍ୟାୟନ ହୁଏ ସଭିଙ୍କ ଅଙ୍କ
ଓ ମିଳେ ପ୍ରତି ବଦଳ ଫଳ...
ଭୁଲ ଅଙ୍କକୁ ଦଣ୍ଡ
ଭଲ ଅଙ୍କ କୁ ଅମୃତ ଫଳ ।
ପୁଣି ପ୍ରେରନ୍ତି ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ,
ମୂର୍ଖକୁ ଅଙ୍କ ଶିଖାଇ
ଠିକ୍ ହେବା ଯାଏଁ ଅଙ୍କ
ଏ ଧରାକୁ ସେ ଆସୁଥାଇ
ଠିକ୍ ହୋଇଗଲେ ଅଙ୍କ
ଯାଏ ମୋକ୍ଷ ପଥ ଯାତ୍ରୀ ହୋଇ ।
No comments:
Post a Comment