ମରିନାହିଁ ମୁଁ, ତଥାପି
ମୋ ପ୍ରିୟା ବିଧବା;
ଭୁଲି ଯାଇଛି ସେ ମୋତେ,
ନିଇତି ଦେଖଇ ଯଦିବା ।
କିଏ ତା'କୁ କହିଲା, ଅବା
କେଉଁଠୁ ପାଇଲା ଖବର;
ଭାଙ୍ଗିଦେଲା ହାତର ଚୁଡି
ପୋଛିଲା ମଥାର ସିନ୍ଦୂର ।
ଭାବିଛି ସେ ମୋତେ ଭୂତ
ନ ମାଡଇ ସେ ମୋ ପାଶ;
କଥା ନକହି ଆଜି ମୋତେ
କରଇ ମୋର ଉପହାସ ।
ଡାକିଲେ ତା'କୁ ପାଖକୁ
ରହୁଛି ସେ ବହୁତ ଦୂରେ;
କାଳେ ତା'କୁ ଖାଇଯିବି
ମୋତେ ସେ ଭୟ କରେ ।
ହେ ଭଗବାନ୍... ଜାଣି ନାହିଁ ସେ
ମୋର କେତେ ନିଜର;
ମନେ ପଡେ ପ୍ରଥମେ ସେ,
ଦ୍ଵିତୀୟେ ତୁମକୁ ଜୁହାର ।
କାଢିବାକୁ ଚୂଡି ସିନ୍ଦୂର
ମୁଁ ତା'କୁ ମନା କରୁଛି;
ସଧବା ହୋଇବି ସେ
ଆଜି ବିଧବା ସାଜିଛି ।
ବଞ୍ଚି ଥାଉ ଥାଉ ଆଜି
ମୁଁ ଯମପୁରେ ବସିଛି;
ସଧବା ହୋଇବି ସେ
ଆଜି ବିଧବା ସାଜିଛି ।
No comments:
Post a Comment