ସମାଜ

ନାୟକ ହେବାକୁ ଆସିଥିଲି ରଙ୍ଗମଞ୍ଚକୁ
ସାଜିଲି କିନ୍ତୁ ଖଳ ନାୟକ,
ଭଲ ଗୁଣ ଭୁଲି ଶଠତାର ବଳେ ହେଲି
ଜନ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦାୟକ ।

ସ୍ନେହକୁ ତେଜିଛି ମହା ଆନନ୍ଦେ ମୁଁ ବଢୁଛି
ଆଜି ଶଢରିପୁ କୋଳେ,
ସମଗ୍ର ଦେଶକୁ ଆଣିବି ହାତ ମୁଠାକୁ
କଳେ ବଳେ କଉଶଳେ ।

ଦେଖ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଜି ଜୀବିତ ଦିବସକୁ ତେଜି
ବୁଡିବ କୁ-କର୍ମ ଅନ୍ଧାରେ,
ମାନବ ସମାଜ ଚିର ନିଦ୍ରା ଯିବ
ଉଦୁ ଉଦୁ ଖରା ବେଳାରେ ।

କଳିକୁ ଖୋଜିବି ପାଖେ ମୋର ରହିବି
ପଡିଛି ନୂଆଁ କୌଶଳ
ଆଜିବି ରାବଣ କଂସ ହେବେ ପ୍ରତିଦିନ
ବଢିବ ଅନ୍ଧାରି ବଳ ।

କ୍ଷୀର ସାଗରରେ ନବସି ଅନନ୍ତ ପିଠିରେ
ଆସିବ ହୋଇ ଲଳକୀ,
ନୂତନ ଦୁନିଆ ପୁଣି ସ୍ଥାପିବ କହ୍ନେୟା
କୁସମାଜକୁ ଠେଲି ପାଣିକି...।