ସମ୍ପର୍କ...
ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମାନ୍ତର ଯାଏଁ...
ତୋ ଗର୍ଭର ଛାୟା ଅନ୍ଧାରରୁ
ବାହାରି ଆସିଲି...
ସୁନେଲୀ ସ୍ଵପ୍ନ ନେଇ ।
ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ
ଛିଡା ହେଲି,
ନିଜ ଈଛ୍ହା ମତ୍ତେ-
କିଛି କରିବା ପାଇଁ ।
ଏଠି ସବୁକିଛି ପର ଲାଗେ
କେହି ନୁହେଁ ନିଜର...
ରାସ୍ତାଘାଟ, ଜୀବନ, ଶୂନ୍ୟତା ।
ଆଖି ଖୋଲିଲେ
ଅସୁରର ମାୟା
ବୁଢୀଆଣି ଜାଲ
ସଭିଙ୍କ ଶତୃତା ।
ସମସ୍ତେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି
ଲୋଲୁପ ନୟନେ,
କରିବାକୁ ଗ୍ରାସ-
ହାଡ, ରକ୍ତ ଆଉ ମାଂସ ।
ଚାରିଆଡେ ଅମାବାସ୍ୟା
ଅନ୍ଧାରୀ ରାଜୁତି
କରିବେ ସୃଷ୍ଟିର ସର୍ବନାଶ
ଆଉ, ଲୁଟିବେ ମଣିଷର ବଂଶ ।
ଇଛା ହୁଏ ଫେରିଯିବି...
ପୁଣି ତୋର କୋଳକୁ,
ତୋର ଛାୟା ତଳେ
ଜନ୍ମ ନେଉଥିବି
ପ୍ରତି ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ... ।
No comments:
Post a Comment