ସୁନ୍ଦରୀ ପ୍ରିୟା

ଆଗୋ ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦେରୀ
କିଏ ହେବ ତମ ସରି,

ଚନ୍ଦ୍ର ଚକୋର ତୁମ ମୁଖ
ସଦା ତରଙ୍ଗାଇତ ତୁମ କେଶ
ତୁମେ ଟିକେ ହସିଲେ
ସାର ବିଶ୍ଵ ହେବ ବେହୋସ।

ତୁମର ହରିଣ ଚାଲି
ତୁମର ପଦ୍ମିଳ ଆଖି
ତୁମ ଗୋଲାପି ଓଠ
ଦେଖି ଯାଏ ମୁଁ ଡରି।
କାଳେ କେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ
ମୋ'ଠୁ ତୁମକୁ ନେବ ଚୋରେଇ।

ତୁମର ଏତେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ
ପ୍ରକୃତି ବି ହେବ ବିରୂପ,
ତୁମେ ଧରାରେ ପାଦ ଥାପିଲେ
ଧରିତ୍ରୀ ମନେ ଛୁଆଁଇ ପାପ।

ଦେଖି ତୁମକୁ, ସାଧୁ-
ପାଲଟେ ମାତାଲ୍ ପ୍ରେମିକ,
ଭୁଲିଯାଇ ଯୋଗ ସଂଯମ
ଜୀବନ ଟା ଭାବେ ଧିକ୍।
ନ ପାଇଲେ ତୁମକୁ ମନ ଦୁଃଖେ
ଶେଷେ ପାଲଟେ ଉପହାସ ।