ସୁନେଲି ଆକାଶରେ
ଚନ୍ଦ୍ର ଯେବେ ଆସେ
ଶୀତଳ କିରଣ ରୂପୀ
ପ୍ରେମ ସୁଧା ବରଷେ।
ଅନ୍ଧାରର ଦୁନିଆରେ
ଛାଏ ଶୁଭ୍ର ଆଲୁଅ
ରାହା ପାଉ ନ ଥିବାକୁ
ମିଳେ ନୂଆଁ ପଥର ସୁଅ।
ସୁନେଲି ଆକାଶରେ
ମେଘ ଯେବେ ଆସେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୁଚିଯାଏ, ଦିନ-
ଉପରେ ଅନ୍ଧାର ବସେ ।
ସୁନ୍ଦର ଦିନଟିରେ ଭରେ
ଅନ୍ଧାର ରୂପୀ କୋହ
ପୃଥିବୀରେ ଛାଏ ବନ୍ୟା
ଆକାଶ ଝରାଏ ଲୁହ ।
ପୃଥିବୀରେ କେତେବେଳେ
ରାତି ହୁଏ ଦିନ
ଅନେକ ସ୍ମୃତି ଭାବି
ଦେଖେ ସୁନେଲି ସପନ।
କେତେବେଳେ ହୁଏ ଏମିତି
ଯେ ଦିନ ହୁଏ ରାତି
ଲୁହ ଝରାଇ ଝରାଇ
ଦିନ ଯାଏ ବିତି ।
No comments:
Post a Comment