ଦୁଇଟୋପା ଲୁହ ପାଇଁ
ବିଛାଇଥିଲା ଚାଦର, କ'ଣ ହେଲା!
ଜନ୍ମ ଜନ୍ମର କୋହ ଅଜାଡି ଦେଲ ।
ଥର ଥର କରି ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ
ଗଡିଯାଉଥିବା ଲୁହ, ଶୁଖିଯାଉଥିଲା
ଚାଦର ଦେଇ, ଆଜି କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ଝରାଇ ଦେଲ!
କାହିଁକି ଏତେ ଦୁଃଖ? କିଏ କଲା କି ଅପମାନ?
ରାଜା କ'ଣ ନିଆଁ ପାଣି ବାସନ୍ଦ କଲେ?
ନା ସେ ରାଜ୍ୟ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ?
କିଏ କଣ ଅପମାନ କଲା... କିଏ ଛୁରାଘାତ କଲା?
ଏ ତ ଜଣା ପଡୁନି ଏ ସବୁ ଭଳି...
ଲାଗେ ସତେ କିଏ ବିଶ୍ଵାସଘାତ କଲା!!!
ତମେ କ'ଣ ରୋମିଓ ଭଳି କଷ୍ଟ ପାଉଛ?
ନୋହିଲେ ଛାତି ବିଦାରି କନ୍ଦିବାର କାରଣ...
କ'ଣ ପାଇଲ! ଦୁଇ ଟୋପା କାନ୍ଦିଥିଲେ,
ଲୋକେ ଦେଇଥାନ୍ତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା,
ତମର ଏଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିବେ ବା କେତେ ଜଣ?
ଓଲଟି ତା'କୁ ଦେବେ ସାନ୍ତ୍ଵନା,
ତୁମକୁ ଧିକ୍କାର କରିବେ, କରିବେ ଅପମାନ...
ସେ ଚାଦର ଦେଇଥିଲା ଦୁଇ ଧାର-
ସକାଶେ, ଆଧିକ୍ୟ ହେତୁ ଚିରିଗଲା,
ତିନ୍ତିଗଲା, ଜଳମଗ୍ନ ହେଲା
ତା' ଘର ଦୁଆର।
କାନ୍ଦଣା ଭିତରେ କେହିବି ଆସିନଥିଲେ,
ଯେ'ବି ଆସିଥିଲେ ସିଲେଇବା ପାଇଁ,
କିବା ତମେ ଟାଣି ଆଣିଥିଲ ନିଜ କାନ୍ଦଣା ଭିତର।
କନ୍ଦଣା ଶେଷ ପରେ ସମସ୍ତେ ଆସିଥିଲେ,
ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଇଥିଲେ...
ତୁମକୁ ନୁହେଁ ତାକୁ।
ଓଲଟି ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ ତୁମ-
କର୍ମ ପାଇଁ, ନିନ୍ଦା ବି କରିଥିଲେ ତୁମ ପୌଋଷକୁ...।
କଟା ଘା' ରେ ଚୁନ ଦେଲା ଭଳି
ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ତୁମକୁ ନୁହେଁ ତାକୁ...
କି ଲାଭ ଏତେ ଦୁଃଖ,
ଏତେ କାନ୍ଦଣାର,
ତୁମ ପାଇଁ ରୁମାଲ୍ ସିନା କିଣିଦେବ-
ନିନ୍ଦା ହେବ ତୁମ କାଳ କାଳ କୁ...।
No comments:
Post a Comment