ଈତିହାସ ଅଛି ସାକ୍ଷୀ
ଯେବେ ଯେବେ ଯାହା ଘଟିଛି
ଜଣେ ନିଆଁ ଲଗାଇଲେ,
ଆଉ ଜଣେ ଘିଅ ଢାଳୁଛି ।
ତ୍ରେତୟାରେ ରାମ ହୋଇଥାନ୍ତେ ରାଜା,
କିନ୍ତୁ....
ମନ୍ଥରାର ମନ୍ତ୍ରଣା
ଓ କୈକେୟୀଙ୍କ ଚକ୍ରାନ୍ତ
ଘଡିକ ଭିତରେ ସବୁ
କରିଦେଲା ଓଲଟ ପାଲଟ
ରାତି ପାହିଥିଲେ ରାମ ହୋଇଥାନ୍ତେ ରାଜା
ଭାଗ୍ୟ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ସଜାଇ ଦେଲା ପ୍ରଜା ।
ଦ୍ଵାପରରେ ହୋଇ ନଥାନ୍ତା ମହାଭାରତ,
ଶକୁନିର ପଶାକାଠିର ଚକ୍ରାନ୍ତ
ପାଣ୍ଡବେ ଦେଇଥିଲା ଅପମାନ,
କୁରୁକୁଳର କରିଥିଲା ଅନ୍ତ ।
ଆଜି ନାହିଁ ମନ୍ଥରା....
ନାହିଁ ମଧ୍ୟ ଶକୁନି,
କିନ୍ତୁ, ଅଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ବଂଶଜ
ଦେଶ ଶେବକର ଡିଣ୍ଡିମ ପିଟି
ଲୁଟି ସାରିଲେଣି ଦେଶକୁ ଆଜ ।
No comments:
Post a Comment