ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରେମ ଅଗ୍ନି ଜଳିଲା
ଥଣ୍ଡା ମନ ମୋର ଆଜି ତରଳିଲା
ତମ ମନ ଯଦି ତା' ସାଥେ ଭିଜିଲା...
ମୁଁ କହିବି ବୈଶାଖେ ବସନ୍ତ ଫେରିଲା ।
ତମ ବିନା ଜୀବନଟା ଥିଲା ରସ ହୀନ
ପତ୍ର ଝଡା ଦେଉଥିଲା ମୋର ମନ
କଢି ବି ଫୁଲ ହେଉ ନଥିଲା...
ଯେବେ ତମେ ନଥିଲ ମୋ ଜୀବନ ।
ଓଲଟା ସବୁ ଆସି ତମେ କରିଲ
ଟାଙ୍ଗରା ଭୂଇଁରେ କଲ ଜଙ୍ଗଲ
ପକ୍ଷୀ ଆସି ଗୀତ ଗାଇଲା ...
ବୈଶାଖୀ ଜୀବନକୁ ବସନ୍ତ କଲ ।
ସବୁବେଳେ ଶୁଣୁଛି ଏବେ କୋକିଳ ତାନ
ଉଛନ୍ନ ହୁଅଇ ଶୁଣି ବଂଶୀର ସ୍ଵନ
ତଥାପି ମନ ମୋର ବୁଝେନା...
ଭିଜେଇବାକୁ ଚାହେଁ ତମର ମନ ।
No comments:
Post a Comment